Η αριστερή σκέψη - τα νέα, αναλύσεις, άρθρα, απόψεις και όχι μόνο...

κλικ στa εικονίδια κάθε λεπτό ή κάθε μέρα για να βλέπεις όλα τα νέα τη στιγμή που συμβαίνουν...

τα νέα, αναλύσεις, άρθρα, απόψεις και όχι μόνο...

κλικ στa εικονίδιο κάθε λεπτό ή κάθε μέρα για να βλέπεις όλα τα νέα τη στιγμή που συμβαίνουν...

Αγγλικά με υπολογιστές και online

«ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ» ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ: ΕΝΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

«ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ» ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ: ΕΝΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

(Παρ. 20/3/15 - 15:40)

Tου ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΕΛΑΝΤΗ

Δεν υπάρχει κανείς ευαίσθητος και καλοπροαίρετος άνθρωπος, ο οποίος να αντιτίθεται στην λήψη άμεσων μέτρων κατά της φτώχειας και της «ακραίας φτώχειας», όσο και αν τα σταθμά για την τελευταία έννοια είναι επικίνδυνα αυθαίρετα και παραπέμπουν σε μνημονιακές ρυθμίσεις (όπως ο ν. 4093/2012) . Ούτε μπορεί κάποιος να έχει αντίρρηση στην άμεση (και συγκεκριμένη, όμως) εφαρμογή νομοθετημάτων σαν αυτό που ψηφίστηκε από την ελληνική Βουλή. Υπάρχουν άμεσες και αδήριτες ανάγκες που απαιτούν άμεση κάλυψη. Ακόμη περισσότερο, είναι απαράδεκτο να συσχετίζεται η λήψη των μέτρων αυτών –των οποίων πάντως η δαπάνη έχει μειωθεί σημαντικά, από τα αρχικά 2 δις ευρώ στα 200 εκατομμύρια ευρώ- με ισοδύναμα ή αντισταθμιστικά μέτρα ή να θεωρείται ότι η σωτηρία των συμπολιτών μας πρέπει να σταθμίζεται ως «αρνητικό δημοσιονομικό κόστος». Η αποδοχή τέτοιων λογικών μας οδηγεί στην καρδιά της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής και λογικής.

Χρειάζεται, όμως, να σκάψουμε λίγο βαθύτερα, αν θέλουμε να παραμείνουμε στο πεδίο μιας μαρξιστικής και κομμουνιστικής αντίληψης για τα πράγματα. Δεν θα επαναλάβω το κοινότοπο ότι η αποπτώχευση περίπου του ενός τετάρτου της ελληνικής κοινωνίας μετά το 2010 δεν είναι αποτέλεσμα μιας «ανθρωπιστικής καταστροφής», δηλαδή μιας μεγάλης φυσικής καταστροφής, ενός τσουνάμι  ή ενός ένοπλου  πολέμου, εσωτερικού ή εξωτερικού, ή μιας κατάστασης διαλυτικής των κρατικών δομών (κατά το παράδειγμα των failed states).  Η αποπτώχευση υπήρξε συνειδητό σχέδιο αυτού που συνήθως  λέμε «νεοφιλελεύθερη επίθεση» και που θα ήταν καλύτερο να το ονομάσουμε καπιταλιστική αναδιάρθρωση σε συνθήκες κρίσης και με ακραίες μορφές ή και κοινωνικό-ταξικό  πόλεμο από την άρχουσα τάξη. Τα «μνημόνια» υπήρξαν το όχημα για έναν μεγάλο κοινωνικό πειραματισμό καθήλωσης/υποτίμησης  της εργατικής δύναμης και της ενεργού ζήτησης, διάλυσης του άμεσου και του έμμεσου εργατικού μισθού και πλήρους απαξίωσης και καταστροφής των μικρών και μεσαίων επιχειρηματικών δομών, που στηρίζονταν στην εργατική ζήτηση. Με αυτήν την έννοια, οι άνθρωποι δεν έπεσαν θύματα μιας αυτόματης διαδικασίας και μιας τυχαίας φυσικής  καταστροφής αλλά θύματα μιας συνειδητής κοινωνικής στρατηγικής. Την στρατηγική αυτήν σχεδίασαν και εκτέλεσαν αυτοί οι φορείς που σήμερα τους ονομάζουμε «κοινωνικοί εταίροι», «φορείς της υγιούς και δημιουργικής επιχειρηματικότητας», «εταίροι μας στην Ε.Ε.. και την ευρωζώνη» , «δανειστές», «ηγέτες του κοινού μας ευρωπαϊκού σπιτιού», «μεγάλες πνευματικές μορφές της Ευρώπης»  κλπ, κλπ. Οι σχεδιαστές αυτής της στρατηγικής είναι οι ίδιοι με αυτούς που θα «συζητήσουμε καλοπροαίρετα», που «θα κληθούν να μας διασώσουν» κλπ. Είναι οι ίδιοι που χαρακτηρίζουν τα μέτρα για την «ανθρωπιστική κρίση» μονομερείς  ενέργειες. Πρόκειται, βεβαίως, για μια ακόμη πανουργία της διαλεκτικής.

Το μαρτύριο της σταγόνας

Η ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, με τα "διαρθρωτικά" υπόλοιπα των μνημονιακών δεσμεύσεων, σηματοδοτεί τη σταδιακή μετάβαση της χώρας σε νέα περίοδο εμπέδωσης και μονιμοποίησης του μνημονιακού καθεστώτος. Αυτή η μετάβαση συνδυάζεται επικοινωνιακά από την κυβέρνηση με τη ρητορική ότι "φεύγει η τρόικα". Ακόμη κι αν φύγει όμως το ΔΝΤ, ακόμη κι αν αποκτήσει αμιγή ευρωπαϊκή σύνθεση το καθεστώς της σκληρής επιτήρησης, η χώρα θα παραμείνει μεταμοντέρνα αποικία. Άλλωστε, η κυβέρνηση κάνει αγώνα δρόμου για να εφαρμοστούν οι σημαντικότερες από τις περίπου 400 μνημονιακές δεσμεύσεις.

Το κράτος πρόνοιας ως καύσιμο για την "ανάπτυξη"

Στρατηγικός στόχος των δυτικών ελίτ είναι η κατάργηση του κοινωνικού κράτους με αποχώρησή του από τους τομείς των συντάξεων και της υγείας. Κι αυτό όχι μόνον σε χώρες που αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα χρηματοδότησης του κράτους πρόνοιας. Η ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος σε κάποιες μόνον περιπτώσεις προβάλλεται ως "αναγκαίο κακό". Συχνά περιβάλλεται με ιδεολογικό μανδύα, συνήθως όμως προβάλλεται ως ασφαλής διέξοδος της επιχειρηματικότητας, ως απελευθέρωση κονδυλίων για "ανάπτυξη" σε αναπτυγμένες χώρες με πληθυσμό που γερνάει και με τον τομέα τον υπηρεσιών να πλησιάζει σε κορεσμό. Και φυσικά ως χαμηλότερη φορολογία για τις ανώτερες τάξεις.

Το πελατειακό κράτος, τελευταίο καταφύγιο της κυβέρνησης

Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης ήταν εκλογικός από την επομένη των ευρωεκλογών και αυτό επιβεβαιώθηκε και με τον ανασχηματισμό. Οι ελάχιστες ελπίδες που διατηρούσε το Μαξίμου να συγκεντρώσει 180 ψήφους εξανεμίστηκαν επίσης σύντομα, τόσο λόγω της σθεναρής στάσης του ΣΥΡΙΖΑ όσο και επειδή όλοι καταλαβαίνουν τη ματαιότητα του εγχειρήματος. Ακόμα και αν άντεχε κοινοβουλευτικά η κυβέρνηση, δεν μπορεί να αντέξει κοινωνικά παρά μόνο μερικούς μήνες, με το ασφαλιστικό και τους πλειστηριασμούς να αποτελούν ωρολογιακή βόμβα. Το σχέδιο του Μαξίμου ήταν να στήσει μια ψευδαίσθηση ανάκαμψης και φωτός στην άκρη του τούνελ, με κάποια υπόσχεση για το χρέος και να την εκμεταλλευτεί στήνοντας κάλπη το φθινόπωρο. Αυτό βέβαια προϋπέθετε να κάνει η τρόικα προσωρινά τα στραβά μάτια, κάτι που δεν φαίνεται να συμβαίνει. Τουναντίον η κυβέρνηση φορτώνεται όλο και περισσότερες υποχρεώσεις.

Είναι οι δικαστές συντεχνία;

Στις δημοκρατικές κοινωνίες ισχύει αυτό που ευφυώς υποστήριζε ο Αναξίμανδρος για την ισορροπία στη φύση. Η γη ισορροπεί επειδή ασκούνται πάνω της αντίρροπες δυνάμεις. Ισορροπία υπάρχει όταν οι δυνάμεις αυτές βρίσκονται μεταξύ τους σε "σχέση δικαιοσύνης". Αυτή η αντίληψη, που θα την ονομάζαμε σήμερα κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική συνοχή, μου ήρθε στον νου μετά τις αποφάσεις των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας για τις αμοιβές των δικαστών και των ενστόλων από τη μια και τις μειώσεις των μισθών στον ιδιωτικό τομέα ή την αντιμετώπιση των καθαριστριών από την άλλη. Πρόκειται για δύο μέτρα και δύο σταθμά, που δεν προοιωνίζονται θετικές εξελίξεις για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται δημοκρατική. Δεν μπορεί τα θεμελιώδη δικαιώματα να υπάρχουν κατ' αναλογίαν, ούτε να υπάρχουν δυο μέτρα και δυο σταθμά για τους πολίτες μιας χώρας.

Με αριστερή αυτοπεποίθηση, αλλ' όχι υπεροψία

  Εξατμίστηκε μέσα σε λίγες μέρες η κυβερνητική "αισιοδοξία" για τον ανασχηματισμό. Η έκθεση του ΔΝΤ και η συνοδευτική επιστολή Σαμαρά ότι είναι έτοιμος να λάβει νέα μέτρα αν χρειαστούν, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη ύφεση, δημιουργούν μια "μαύρη πολιτική τρύπα". Μέχρι το τέλος του έτους πρέπει να απολυθούν 17.000 εργαζόμενοι από το Δημόσιο, ενώ η απόφαση του ΣτΕ για τα επιδόματα των ενστόλων, καθώς και το μάθημα αξιοπρέπειας των καθαριστριών εκθέτουν ηθικοπολιτικά την κυβέρνηση. Και σαν να μην έφταναν αυτά, άρχισε η δημόσια αντιπαράθεση υπουργών, ανάμεσα σε αυτούς που κάνουν επίδειξη "πολιτικής φιλευσπλαχνίας" και τους ατσαλάκωτους μνημονιακούς. Οι ενδοκυβερνητικές αντιπαραθέσεις εντάσσονται σε υστερόβουλους

Καθαρές λύσεις

Καθώς το μνημονιακό κατεστημένο συνειδητοποιεί ότι οδηγείται σε ήττα και στις τρεις κάλπες, με ιδιαίτερη σημασία σε εκείνη των ευρωεκλογών, αρχίζει η διακίνηση σεναρίων για την επόμενη μέρα. Σε όλα τα σενάρια ομολογείται η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρείται όμως να σχετικοποιηθεί, δηλαδή να υπονομευθεί το λαϊκό μήνυμα. Δεν τους αρκεί η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θέτουν και άλλες παραμέτρους. Πόσο μεγάλη θα είναι, αν το άθροισμα των συγκυβερνώντων κομμάτων θα υπερβαίνει το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ και άλλα συναφή. Ξεχνούν ότι με βάση τον ισχύοντα εκλογικό νόμο το πρώτο κόμμα, έστω και με μια ψήφο, κερδίζει το εκλογικό μπόνους, χάρις στο οποίο υπάρχει και η σημερινή κυβέρνηση.

Αναδυόμενη κοινωνική κινητικότητα

Το Μνημόνιο φεύγει... μένοντας! Αυτό φρόντισαν να καταστήσουν σαφές οι υπουργοί Οικονομικών της Ε.Ε. ενεργούντες ως εκπρόσωποι των πιστωτών. Για τον Σαμαρά η σύνοδος ήταν μια ευκαιρία δημοσίων σχέσεων και δηλώσεων υποταγής της χώρας στις αξιώσεις των πιστωτών. Για τους πιστωτές ήταν η θεσμοθετημένη διαδικασία επιβεβαίωσης των ανειλημμένων υποχρεώσεων της χώρας, η επιβεβαίωση του δικού τους imperium.

Αν πιστέψουμε τις κούφιες κυβερνητικές θριαμβολογίες, έπρεπε τα πλήθη των Ελλήνων να παραληρούν καλωσορίζοντας τους υψηλούς προσκεκλημένους. Δεν υπήρξε καμία εκδήλωση συμπαθείας. Αντιθέτως η κοινωνία, συντετριμμένη από τον μνημονιακό ολοκληρωτισμό, οργισμένη γιατί συνεχίζεται η ίδια συνταγή παρ' ότι οι εμπνευστές του Μνημονίου έχουν παραδεχθεί τα ολέθρια λάθη, αποφασισμένη να αποτινάξει τον χαρακτήρα του "πειραματόζωου" και τα χαλκευμένα πολιτικά δεσμά, αντιμετωπίζει με περιφρόνηση τους πάτρωνες της τροϊκανής κυβέρνησης. Καμία αστυνομική απαγόρευση δεν μπορεί να διαστρέψει το δημοκρατικό μήνυμα του ελληνικού λαού.

Χθες, σε πείσμα των κυβερνητικών μεθοδεύσεων, χιλιάδες πολίτες, με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη γραμμή, διεκδίκησαν το αυτονόητο δικαίωμα να διαδηλώσουν ελεύθερα στο κέντρο της Αθήνας και βρέθηκαν αντιμέτωποι με την αστυνομική καταστολή. Ήταν μια κίνηση που εντάσσεται στην αναδυόμενη κοινωνική κινητικότητα, που, σε συνάρτηση με την επιδείνωση της ζωής των πολιτών αλλά και τη δυναμική των ευρωεκλογών, δημιουργεί προϋποθέσεις για ένα νέο ενδιαφέρον των πολιτών προς την πολιτική και τη συλλογική δράση. Το επόμενο ραντεβού, η γενική απεργία της επόμενης Τετάρτης, θα δείξει τις δυνατότητες κλιμάκωσης των δημόσιων δράσεων, που, το γνωρίζουμε, δεν θα είναι ευθύγραμμη ούτε μηχανιστική.

Μαζί με τα ΜΑΤ, το κατεστημένο κινητοποιεί το μιντιακό σύστημα, με τη συνδρομή των συναρτώμενων εταιρειών δημοσκοπήσεων, ώστε να δημιουργήσουν την εικόνα ότι το Μνημόνιο τελειώνει και ότι η χώρα επιστρέφει στην προ Μνημονίου "πολιτική κανονικότητα". Πρόκειται για ασκήσεις παραπλάνησης, που θα συντριβούν πάνω στη σκληρή κοινωνική πραγματικότητα. Ακόμη και οι εφεδρείες της απολιτικής ψήφου που ανακαλούνται εν όψει εκλογών θα αποδειχθούν ανίκανες να σταματήσουν το ποτάμι της οργής και να ακυρώσουν την αξίωση των πολιτών για ανατροπή. Η προσπάθεια του μιντιακού κατεστημένου είναι να μετατρέψει την κοινωνική απόγνωση εκατομμυρίων πολιτών σε πολιτική περιθωριοποίηση ή και απάθεια. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να τους διαψεύσουμε!

avgi.gr

Πουλάνε την Ελλάδα φέτα - φέτα

Το πολυνομοσχέδιο, με τρία άρθρα σε 217 σελίδες και 67.951 λέξεις, παρουσιάστηκε χθες και ψηφίζεται σήμερα. Βιάζονται! Το πολυνομοσχέδιο αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της "νέας Ελλάδας", που εργολαβικά προωθούν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Η εσωτερική υποτίμηση μετατρέπεται σε ανθρωποθυσία. Μισθοί που ισοπεδώνονται σταδιακά στα 586 ευρώ μεικτά, φαλιρισμένα ασφαλιστικά

Θα χάσουν τον βρόμικο πόλεμο

Αν κάποιος έχει παρακολουθήσει τις τηλεοπτικές εκπομπές και έχει διαβάσει τις αναλύσεις των εφημερίδων για τον χαρακτήρα και το μήνυμα των επερχόμενων εκλογών, θα διαπιστώσει ότι οι
αναλυτές στην πλειονότητά τους αναγορεύουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε πρωταγωνιστή. Αποδέχονται ότι οι εκλογές αποκτούν χαρακτήρα δημοψηφίσματος για τον ΣΥΡΙΖΑ! Άλλοι επιδιώκουν να στήσουν το σκιάχτρο του κόμματος της Αριστεράς για να φοβίσουν τον κόσμο και άλλοι να το συνετίσουν. Αν όμως όλοι τους προσπαθούν να ξορκίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, σημαίνει ότι φοβούνται αυτό το κόμμα. Κι αυτό είναι ένα σημάδι αισιοδοξίας.

Όταν ψηφίζουν οι... καταθέσεις!

Η αύξηση των φορολογικών εσόδων δεν ισοδυναμεί κατ' ανάγκην με αύξηση των φόρων. Στην Ελλάδα οργιάζει η φοροδιαφυγή. Η τακτική των μνημονιακών κυβερνήσεων είναι να ξεζουμίζουν τους ειλικρινώς φορολογούμενους ή όσους δεν μπορούν να κρύψουν τα εισοδήματά τους και να
κάνουν τα στραβά μάτια για την προκλητική φοροδιαφυγή που βρίσκει άσυλο στις λίστες τύπου Λαγκάρντ, αλλά και στην οργανωμένη επιχείρηση υπεξαίρεσης του ΦΠΑ.

Το πρόβλημα των δημοσίων εσόδων είναι πολιτικό και ταξικό. Πολιτικό, γιατί δεν υπάρχει πολιτική βούληση σύγκρουσης των κυβερνήσεων με ισχυρά συμφέροντα, που φοροαπαλλάσσονται

Οι «Σειρήνες» καλλιεργούν αυταπάτες και αποπροσανατολίζουν

Αυτοί οι αγώνες σίγουρα διαμόρφωσαν μια διαφορετική συλλογική συνείδηση στους πρωταγωνιστές τους, αλλά και σ’ αυτούς που είναι δίπλα τους αλληλέγγυοι και τους παρακολουθούν.

Βρισκόμαστε σχεδόν δύο μήνες πριν εκπνεύσει η διάρκεια των οκτώ μηνών της πρώτης διαθεσιμότητας που επέβαλε η συγκυβέρνηση του μνημονίου στους συναδέλφους Σχολικούς Φύλακες και στους καθηγητές, ενώ αμέσως μετά ακολουθούν οι Δημοτικοί Αστυνομικοί, οι

Ανάκτηση του μέλλοντος

Προδημοσίευση από τον συλλογικό τόμο, «Κυβέρνηση της Αριστεράς. Δρόμος για το μέλλον ή παρένθεση;», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις «Τόπος»

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗ
Ο δομικός χαρακτήρας της κρίσης, καθώς και ο συνδυασμός της με την οικολογική κρίση και την κλιματική αλλαγή, καθιστούν αναγκαία την επικαιροποίηση της συζήτησης για το σοσιαλισμό και το περιεχόμενό του, καθώς και της συζήτησης για τους δρόμους μετάβασης σ' αυτόν, μια συζήτηση που είχε εγκαταλειφθεί προ πολλού και από πολλούς.

Μετά τις εμπειρίες του 20ού αιώνα και την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού, η επίκληση του «σοσιαλισμού» δεν συνιστά μια απάντηση με αυτονόητο περιεχόμενο. Αντίθετα,

17 Νοεμβρίου 1973: Σαράντα χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, στις 17 Νοεμβρίου του 1973, μια εξέγερση που αποτέλεσε την κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και υπήρξε το προανάκρουσμα της πτώσης της Χούντας.

Κανείς δεν πιστεύει πια την κυβέρνηση για την οικονομία

Ούτε καν το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, που έχει συσταθεί στη... Βουλή (!), δεν μπορούν πλέον να πείσουν οι εκτιμήσεις της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου για τις προοπτικές της

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΩΜΑΛΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ

(Σάββ. 12/10/13 - 17:38 - 19:30 - 21:00)
ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΟΣΟ ΠΟΤΕ ΜΙΑ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ, ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΜΕ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

Το Σάββατο (12/10/13) το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε στο Πέραμα μεγάλη αντιφασιστική συγκέντρωση, την οποία ακολούθησε αγωνιστική πορεία η οποία πέρασε μέσα από τους κεντρικούς δρόμους του Περάματος, ενώ ενδιάμεσα έκανε συμοβολική στάση έξω από την κεντρική πύλη της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης του Περάματος:

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, παρευρέθηκε  στην αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία στο Πέραμα και στη διάρκεια της πορείας έκανε στους δημοσιογράφους την παρακάτω δήλωση:

"Απεταξάμην τον ναζισμό", τις στρατωτικές στολές και παράτες της Χ.Α.!

Ρεπορτάζ: Ειρήνη Λαζαρίδου
Μιχαλολιάκος, αναφερόμενος στους ύμνους του για τον Χίτλερ: "Απηχούσαν απόψεις εθνικοσοσιαλιστικές τότε, δηλαδή προ 35ετίας, τις οποίες σήμερα δεν αποδέχομαι" - Χρ. Παππάς, για τους ύμνους στον Χίτλερ: "Σε κάθε περίπτωση αφορούν χρονικό διάστημα πολύ πιο παλιό, όταν ήμουν 18-20 ετών"

Προαπαιτούμενο αλλαγής η απόλυση της συγκυβέρνησης

Σε συνεχή πολιτική περιδίνηση βρίσκεται πλέον η απερίγραπτη συγκυβέρνηση στην ασθμαίνουσα προσπάθειά της να εκπληρώσει όλες τις εντολές των δανειστών, που βλέποντας τη φοβερή "διαπραγματευτική" δεινότητα των πρόθυμων Σαμαρά - Βενιζέλου τα θέλουν "όλα" και "γρήγορα". Στο όνομα των ατελείωτων και αλλεπάλληλων "προαπαιτούμενων", η συγκυβέρνηση τα "κάνει όλα" και "συμφέρει" για την τρόικα και την αδιέξοδη συνταγή της.